ميداني ! آن زمان که مادران اين مرز و بوم ،چشم در چشمان آنها براي آخرين بار غزل خدا حافظي را مي خواندند ، کسي چه مي دانست که خون آن جگر گوشه هاي مادران ايراني و هزار تن ديگر مثل آنها چه ها مي کنند . کسي باور نداشت که فقط نفس مسيحايي نيست بلکه خون هم مي تواند زنده کند ، که خون نيز احيا گر است
البته قرار نبود که با گذشت زمان آنهم نه چندان طولاني فراموش شوند ، نقش مسيحايي ايثار و جوانمردي آن جوانمردان دلير در نظرها کمرنگ شود ، ويا حتي ديده نشود . قرار نبود که بگويند ((رفتند که رفتند !)) رسمش نبود که هر وقت ياد شما مي کنيم يک مشت نگاه تلخ و غريبه و تعجب آلود نثار مان شود .
مادران دلشکسته و خسته ، از فرزندان دلبند خود که دوستشان داشتند و دارند براي جماعت بگويند و از آنها که نه، ازياد آنها که هر روز بيشتر و بيشتر خاموش مي شود دفاع کنند . ميداني ! دلمان براي حرفهاي قشنگتان تنگ شده ، براي آن لبخند هاي آسماني که با لحن نمکين کلام آميخته بود . آنها مي گفتند که مي روند تا از دين ، آرمان و عقايدمان ، از خاک وطنمان دفاع کنند . آنها مي گفتند که مي رويم تا خونمان باعث بالندگي شود . رد صداي آنها را از بلنداي ماذنه هايي که به برکت جان فشاني شان هنوز صداي (اشهد ان علي ولي الله ) از آن به گوشها مي رسد دنبال کنيم .
مي داني ! در ميان اين همه هجمه گاهي دلمان مي خواهد سکوت کنيم و حرفي نزنيم ، چيزي نگوييم و خاموش باشيم . و ياد آن دلاور مردان پيرو ولايت را براي دل خودمان نگه داريم . مي گوييم بگذار اينها که شماتت مي کنند در جهل خود بمانند و گمان کنند که حقيقت همان است که خودشان مي گويند . اما ...
راستش را بخواهيد اين روزها که تلاطم درياي خون بحرين و لبنان و فلسطين و يمن و ... را که مي بينيم خاطرات آن زخمهايي که بر پيکرتان نشسته رهايمان نمي کند و غروب لبخند هاي شيرين شما از نظر گريانمان محو نمي شود . انگار شما دوباره براي ما زنده شده ايد ، انگار همه آنان دست به دست هم داده اند که به ما نشان دهند که آرمانهاي شما امروز از حلقوم آنها فرياد مي شود .
زمزمه هاي روشن شما است که بيشتر از قبل در درونمان مي پيچد ... راست مي گفتيد شماها ((ياد دفاع مقدس خود دفاعي مقدس است ))
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید